Sunnudagsleiðsögn í Þjóðminjasafninu

Sunnudagsleiðsögn um sýninguna Handaverk frú Magneu Þorkelsdóttur

Sunnudaginn 26. febrúar kl. 14:00 mun Harpa Árnadóttir myndlistarkona veita leiðsögn um sýninguna Handaverk frú Magneu Þorkelsdóttur sem nú stendur í Þjóðminjasafni Íslands. Leiðsögnin er ókeypis og allir velkomnir.

Magnea Þorkelsdóttir biskupsfrú var mikil hannyrðakona og urðu mörg listaverk til í höndum hennar. Hún saumaði fjölda þjóðbúninga bæði á sig og afkomendur sína. Á sýningunni verða valdir búningar úr safni fjölskyldunnar.
Magnea fæddist 1. mars 1911 í Reykjavík. Þegar Magnea var á barnsaldri kynntist hún nágrannakonu sinni en af henni nam hún fyrstu nálarsporin aðeins fimm ára að aldri. Magnea gekk í Miðbæjarskólann og síðan í Kvennaskólann í Reykjavík. Hún var afburðanemandi og hlaut verðlaun við útskrift bæði fyrir verkkunnáttu og bóklegar greinar. Hæfileikar hennar nýttust er hún réðst ung stúlka til vinnu á saumastofunni Dyngju í Reykjavík. Þar vann hún við að baldera og sauma þjóðbúninga m.a. skautbúninga fyrir Alþingishátíðina 1930. Þótt Magnea hafi verið jafnvíg á bóknám og verknám stóð hugur hennar alltaf til hannyrða sem hún vann af ástríðu og einstöku listfengi alla tíð.
Þann 22. ágúst 1933 giftist hún Sigurbirni Einarssyni síðar biskupi. Þau hjónin eignuðust átta börn saman. Magnea tók alla tíð virkan þátt í starfi eiginmanns síns fyrst á Breiðabólsstað á Skógarströnd og síðar í hinni nýju Hallgrímssókn í Reykjavík. Á Breiðabólsstað reyndi fyrst á hlutskipti Magneu sem prestsfrúar. Við frumstæð skilyrði án rennandi vatns með ört stækkandi barnahóp framreiddi hún messukaffi eftir hverja guðsþjónustu. Þar var einnig gestkvæmt því símstöð sveitarinnar var á prestssetrinu. Þá var Magnea organisti á Breiðabólsstað.
Annríkið á heimilinu varð ekki minna eftir að fjölskyldan flutti suður. Á heimilinu var jafnframt skrifstofa Sigurbjörns þar sem hann tók á móti sóknarbörnum og sinnti ritstörfum. Þó að Sigurbjörn tæki við háskólakennslu 1944 vann hann oft prestsverk og í stofunni smáu fóru fram brúðkaup og skírnir þar sem Magnea spilaði undir á orgel og síðar píanó því engin var kirkja þessa unga safnaðar. Með hannyrðum sínum lagði hún kirkjubyggingu Hallgrímssafnaðar lið og gaf útsaumaða dúka sína árum saman á kirkjubasar í fjáröflunarskyni.

Samhliða sýningunni kemur út bók með sýnishornum af þeirri fjölbreyttu handavinnu sem Magnea saumaði sér og afkomendum sínum.

Sýningin er á 3 hæð Þjóðminjasafnsins og stendur frá  28. janúar- 28. ágúst 2012

Sjá nánar á á vef Þjóðminjasafnsins

TÍZKA - Kjólar og korselett

Á sýningunni eru svokallaðir módelkjólar sem saumaðir voru eftir pöntun og ýmsir fylgihlutir eins og skór, hattar, hanskar og undirföt. Kjólarnir eru listaverk, sumir látlausir og einfaldir aðrir tilkomumiklir og glæsilegir, kjólar sem pössuðu við konuna og tilefnið. Sýningarhöfundur er Steinunn Sigurðardóttir fatahönnuður, en með einstakri innsýn sinni í tískustrauma 20. aldar tekst henni að glæða kjólana á sýningunni nýju lífi.

Kjólarnir koma úr safni Þjóðminjasafnsins og frá einkaaðilum. Söfnun 20. aldar klæðnaðar hefur verið stunduð um hríð í safninu og þá sérstaklega með áherslu á íslenskt handverk og framleiðslu. Þeir kjólar sem koma frá einkaaðilum voru valdir til að sýna annars vegar tískustraumana og handverkið og hins vegar einstaklingana sem gengu í kjólunum, því módelkjóllinn er ekki fullburða listaverk fyrr en rétta konan er komin í hann.

Kjólarnir á sýningunni endurspegla tískustrauma tímabilsins og sýna svo ekki verður um villst að íslenskar konur voru í takti við það sem gerðist í París, London og New York. Á síðum íslensku blaðanna var ávallt fjallað um tískuna og tískustraumar kynntir vor og haust. En það voru ekki allir á eitt sáttir um tískuna þá frekar en nú. Kvenímynd 6. áratugarins krafðist þess að líkaminn væri mótaður til hins ítrasta og mittið átti að vera þvengmjótt. Korselettið var þá kynnt sem hluti af grunnfataskáp hverrar konu og fjallað var um mikilvægi góðra undirfata í tískutímaritum.

Sýningin er í Bogasal Þjóðminjasafnsins og stendur frá  28. janúar- 28. ágúst 2012

Sjá nánar á á vef Þjóðminjasafnsins